Duroplasty, zwane też żywicami utwar-dzalnymi, cechuje przestrzennie usiecio-wana budowa, tworząca się pod wpływem podwyższonej temperatury (tworzywa termoutwardzalne) lub czynników chemicznych (tworzywa chemoutwardzalne). W związku z tym cechuje je sztywność, stabilność wymiarowa, nierozpuszczalność i nietopliwość oraz doskonałe własności elektroizolacyjne. Główną ich wadą jest kruchość (zmniejsza się ją przez stosowanie napełniaczy i nośników) i niemożność powtórnego formowania. Duroplasty stosuje się w postaci mieszanek do tłoczenia (żywica + na-pełniacz), laminatów, tworzyw piankowych, tworzyw wzmacnianych (np. włóknem szklanym), żywic technicznych, klejów, lakierów itd. Nieodwracalne przejście ze stanu plastycznego w utwardzony zachodzi bądź podczas formowania wyrobów, bądź podczas stosowania w postaci klejów, lakierów itd. Do najważniejszych duroplastów należą: fenoplasty, aminoplasty, polimery nienasycone, żywice epoksydowe i niektóre żywice silikonowe.